آسمون آبيه اما دل من يكم گرفتست

پرنده ها دارن مي خونن اما دل من خيلي وقته هيچي نمي گه

شايدم داره ميميره

درختا شكوفه زدن اما دل من بازم گرفتست

شايدم داره ميميره

حس ميكنم ، بوي گلهارو حس ميكنم اما دستام ديگه نمي تونه اونارو حس كنه

بايد از اينجا برم ، برم جايي كه دلم آروم بگيره

جايي كه دوباره دلم واسه خودم بخونه

جايي كه فقط من باشم و خدا

تو اين دنيا خيلي غريبم ،خيلي دلتنگم

بازم يكي بهم ميگه بيا ، بهم ميگه اونجا نمون

پاهام ناي رفتن نداره ، حتي ديگه ناي موندن هم نداره

مي خوام مثل يه پروانه بشم

پر بكشم يه جاي دور، جايي كه آدم نباشه

شايدم دارم ميميرم...