لوديگ فون بتهوون يكي از مشهورترين و اسرارآميزترين آهنگسازان تاريخ در سن 57 سالگي در گذشت و رازي بزرگ را با خود به جهان ديگر برد. پش از مرگ وي نامه اي عاشقانه در وساليش پيدا شد.اين نامه خطاب به زني ناشناس نوشته شده است كه بتهوون او را تنها با لقب "محبوب ابدي" خطاب كرده است.

شايد جهانيان هرگز نتوانند اين زن اسرارآميز را بشناسند يا موقعيت و شرايط رابطه عاشقانه بتهوون و اين زن را دريابند.

نامه بتهوون تنها چيزي است كه از عشق او به جا مانده اند.عشقي كه به اندازه موسيقي اش پر احساس بوده است،همان موسيقي كه بتهوون را پرآوازه كرد.آثاري مانند "سونات مهتاب" علاوه بر بسياري از سمفوني هاي او به وضوح داستان غم انگيز رابطه اي را نشان مي دهد كه هيچگاه آشكار نشد.

فرشته من،تمام هستي و وجودم،جان جانانم

امروز تنها چند كلمه آن هم با مداد برايم نوشته بودي كه تا قبل از فردا وضعيت جا و مكان تو مشخص نمي شود.

چه اتلاف وقت بيهوده اي! چرا بايد اين غم و اندوه عميق وجود داشته باشد؟ بدون اينكه همه چيزمان را بگيرد؟

آيا مي تواني اين وضع را عوض كني؟

اينكه من تمامآ به تو تعلق ندارم و تو هم نمي تواني تمام و كمال از آن من باشي؟

چه شگفت انگيز است!

 به زيبايي طبيعت كه همان عشق راستين است بنگر تا به آرامش برسي،عشق هست و نيست تو را طلب مي كند و به راستي حق با اوست.

حكايت عشق من و تو نيز از اين قرار است.اگر به وصال كامل برسيم ديگر از عذاب فراق آزرده نخواهيم شد.

بگذار براي لحظه اي از دنيا و مافيها رها شده و به خودمان بپردازيم.بي گمان يكديگر را خواهيم ديد.

از اين گذشته نمي توانم آنچه را كه در اين چند روز در مورد زندگي ام پي برده ام در نامه بنويسم.اگر در كنارم بودي هيچگاه چنين افكاري به سراغم نمي آمد.

حرف هاي بسياري در دل دارم كه بايد به تو بگويم.

آه لحظه هايي هست كه حس مي كنم سخن گفتن كافي نيست.

شاد باش اي تنها گنج واقعي من بمان!اي همه هستي من! بدون شك خدا آرامشي به ما ارزاني خواهد داشت كه بهترين هديه است.

ارادتمند تو،لودويگ

 6جولاي 1806